25 maart 2019

Teo maakt nu ruim een jaar gebruik van de BoodschappenPlusBus, want hij vindt het belangrijk om mobiel te blijven. Hans en Teo zijn trots op de regenboogvlag op de bus. “Prachtig om zo zichtbaar te kunnen zijn, veel beter dan de zakdoek van toen.” Wethouder Zorg en Welzijn Marijn van Ballegooijen: “Het is belangrijk dat bij verpleeghuizen en andere voorzieningen, zoals de BoodschappenPlusBus aangegeven wordt dat iedereen mee kan doen en openlijk zichzelf kan zijn in een toegankelijk Amstelveen. Ongeacht zijn of haar achtergrond, sekse, seksuele voorkeur, leeftijd, beperking, geloof of levensovertuiging. Daarom is het toch belangrijk dat er een regenboogvlag op de bus staat.”

Bus als middel voor ontmoeting

Teo (75) en Hans (68) zetten zich in voor de roze ouderen in Amstelveen. Zij willen de bewoners van Stichting Bretano en de andere roze ouderen uit de buurt met de BoodschappenPlusBus naar de bijeenkomsten van Roze 50 plus brengen. “Deze ontmoetingen zijn erg belangrijk voor de ouderen. Zij hebben een vergelijkbaar verhaal en dit delen met elkaar is erg prettig”. De BoodschappenPlusBus heeft hen al een keer gebracht. Teo: “Het was best een uitdaging om de planning voor elkaar te krijgen, maar de bus zat mooi wel vol”.

Teo en Hans proberen de acceptatie van LHBT-ouderen te vergroten en ze zijn aangesloten bij Roze 50 plus. Hans: “Toen de Nashvilleverklaring werd getekend, was dat voor mij een laatste zetje om mij actief in te zetten voor LHBT-ouderen. Dat is niet altijd makkelijk, niet iedereen van onze generatie staat positief tegenover roze ouderen”.

Alleen maar doen waar ze achter staan

Teo wist al als klein jongetje dat hij op jongens viel, alleen het woord homo was toen nog niet zo bekend. Op 21-jarige leeftijd werd hij zijn ouderlijk huis uitgezet omdat zijn moeder zijn geaardheid niet accepteerde. Hij is gaan wonen en werken bij stichting Bretano. Teo is een hulpverlener in hart en nieren: “Biseksualiteit is echt een taboe. Deze mannen leven vaak een dubbelleven en kunnen hun verhaal niet kwijt, bij mij wel. Ik geloof dat ik al menig huwelijk gered heb.”

Bij Hans ging het heel anders. Hij is 30 jaar getrouwd geweest en pas op latere leeftijd uit de kast gekomen. Hij voelde al vanaf de pubertijd dat hij op mannen en vrouwen viel. In de jaren zeventig kreeg hij een baan aangeboden bij de gemeente en zij eisten dat hij zou trouwen. Hans heeft hier spijt van en doet nu alleen maar dingen waar hij achter staat. Hans is dan wel alleen, maar zéker niet eenzaam: “Ik verveel mij geen moment!”.

Zichtbaar door de zakdoek

De boezemvrienden kennen elkaar al 30 jaar. Ze ontmoetten elkaar via het verenigingsleven. Hans was fanatiek turner en Teo zat bij de operette en musicalvereniging. Bij de ontmoeting wist Hans al te vertellen dat Teo homoseksueel was, hoewel Hans zelf pas veel later uit de kast is gekomen. Teo liet Hans toen een boekje zien over de zakdoeken met kleur, die toen in de kontzak gedragen werden. Zo uitte je toen je geaardheid en maakte je het onzichtbare zichtbaar. Met de regenboogvlag heeft ook de BoodschappenPlusBus in Amstelveen er een ‘zakdoek’ bij.

Uit angst voor negatieve reacties houden veel andere homoseksuele, lesbische, biseksuele en transgender (lhbt) ouderen hun geaardheid vaak voor zich, soms hun leven lang. Dit maakt deze ouderen extra kwetsbaar. Met het programma ‘Onzichtbare ouderen’ biedt het Ouderenfonds (toekomstige) zorgprofessionals handvatten zodat zij goed om kunnen gaan met diversiteit en iedereen goede zorg kunnen bieden. Dit kunnen we doen door steun van Het Blauwe Fonds.

Nationaal Ouderenfonds Smallepad 30E 3811 MG Amersfoort 088 344 2000 NL94 RABO 0311 9117 57
CBF Erkend ANBI