Oud-organist met dementie leeft op tijdens Nationale Ouderendag

Het is een prachtig beeld. In de vrijwel lege Ichthuskerk steekt Chris Jeursen(92) zijn beide handen omhoog. Een grote glimlach op zijn gezicht. Hij juicht. Chris is deze ochtend weer tot leven gekomen. Een feest van herkenning in een wereld vol chaos.

Bijzondere ochtend

‘Wat doen we hier?’ Chris Jeursen uit Hoogeveen weet al niet meer waarom hij op Nationale Ouderendag samen met zijn zoon en dochter in de Ichthuskerk is. Ooit was hij een begenadigde organist. Nu is de wereld van de zwaar demente man heel klein geworden.

Volgens zijn kinderen is het zijn wens om nog een keer achter het orgel plaats te nemen. Het orgel en Chris zijn twee handen op één buik. Het is echter alweer dertig jaar geleden dat hij voor het laatst achter het orgel zat. Daar moet verandering in komen dachten Het Nationaal Ouderenfonds en De Hoogeveense Uitdaging. Zij lieten de speciale wens in vervulling gaan.

In zijn wereld

Organist Aaldert Otten uit Hoogeveen is opgetrommeld om Jeursen te begeleiden bij het orgel. Hij begint met spelen als de oud-organist de zaal binnentreedt. Een twinkeling valt meteen te bespeuren in de ogen van Chris. ‘We hebben gezegd dat hij op een orgel zou gaan spelen, maar hij heeft geen idee waar hij is’, zo zegt dochter Ronnie de Winter. Haar vader gaat zitten en zet de vingers op de toetsen. Het geweldige geluid van het orgel galmt door de bijna lege ruimte. ‘Dit raakt me. Dan gaan zijn handen en voeten het gewoon weer doen. Hij zit in zijn wereld.’

Eindeloos toonladders leren

Chris Jeursen was zeven jaar toen hij door zijn streng katholieke vader achter het orgel werd gezet. Eindeloos toonladders leren, en als hij niet goed speelde sloeg vader met een rietje op z’n vingers. Ook moeder moest het ontgelden als er niet geoefend was. De jonge Chris kon het niet aanzien dat zijn moeder dan huilde, dus speelde hij jaren in de kerk op het orgel.

Piano als afleiding

Chris ging op z’n elfde het klooster in, waar hij dertien jaar verbleef. Later werkte hij bij de Amsterdamse Bank en als schoolmeester in Zwolle. Chris ging vervroegd met pensioen na de dood van zijn vrouw. Doordat hij hertrouwde, kwam hij weer in Hoogeveen terecht. Als pianist begeleidde Chris daar verschillende koren. Nu zit Jeursen in een speciale afdeling voor dementerende ouderen in tehuis Olden Kinholt. Daar zorgt alleen de piano voor wat afleiding.

Dankbare emoties

Dit uitje is dan ook bijzonder. Voor Chris, maar zeker ook voor zijn kinderen. Zoon Ruud en dochter Ronnie omhelzen elkaar als de oud-organist op zijn vertrouwde plekje zit te spelen. Ze vegen de tranen uit hun ogen. Zonder bladmuziek speelt Chris nog tien minuten door. Dan doet hij krachtig zijn beide armen omhoog. Hij juicht. ‘Het ging zo weer….  Oh prachtig, het klinkt zo goed, dit is zo mooi.’ Chris schudt dankbaar iedereen de handen en zijn emotionele dochter wordt omhelst, zonder dat de dementerende organist beseft dat het zijn dochter is.

Nationaal Ouderenfonds Smallepad 30E 3811 MG Amersfoort 088 344 2000 NL94 RABO 0311 9117 57
Vriendenloterij
CBF Erkend ANBI