Hoe de Onvergetelijke Zomerdag – in het verleden Vergeet-me-niet dag - tot stand kwam
Ria was een gewone Amsterdamse vrouw van 87. Aangezien haar benen op 82-jarige leeftijd geamputeerd moesten worden, zat ze in een rolstoel. Haar man en enige dochter waren overleden. Zij had nog een zus en af en toe kwam haar schoonzoon nog langs met een bloemetje. Maar dan hield het wel zo'n beetje op. Ze was erg eenzaam en kwam amper buiten.
Tot Rob Vriens, een 43-jarige theaterreggisseur, haar kwam opvrolijken met zijn wekelijkse bezoekjes. Rob wilde iets betekenen voor een ouder iemand die dat nodig had. Via de vrijwilligerscentrale 'vond' hij Ria. Hij vertelde; “Dit uurtje betekende àlles voor Ria. Maar ook voor mij was het een belangrijk moment in de week geworden. Twee werelden van twee willekeurige mensen kwamen even samen en er telde maar één ding: dat Ria's dagelijkse sleur doorbroken werd en ze haar broodnodige uurtje buitenlucht kreeg."
Ria woonde in een Amsterdams verzorgingshuis en genoot van haar bezoekjes. Maar sommige van haar huisgenoten kregen nooit bezoek. "Ik kon onmogelijk met iedereen gaan wandelen," vertelde Rob. Hij bedacht daarom de 'Vergeet-me-niet Dag'; een dag waarop extra aandacht wordt gevraagd voor eenzame ouderen. Deze dag - jaarlijks op de eerste zondag van de zomer - wordt sinds 2004 georganiseerd door het Nationaal Ouderenfonds en heet vanaf 2008 'Onvergetelijke Zomerdag'.
Ria overleed in 2004, ongeveer een maand na de eerste Vergeet-me-niet Dag.






